Pediatrik Temel Yaşam Desteği, 2025 AHA Kılavuzu: Tam metin, Türkçe

Bölüm 6: Pediatrik Temel Yaşam Desteği: 2025 Amerikan Kalp Derneği ve Amerikan Pediatri Akademisi Kardiyopulmoner Resüsitasyon ve Acil Kardiyovasküler Bakım Kılavuzları:  Tam metin, Türkçe

(Part 6: Pediatric Basic Life Support: 2025 American Heart Association and American Academy of Pediatrics Guidelines for Cardiopulmonary Resuscitation and Emergency Cardiovascular Care) Tam metin

Özet
Amerikan Kalp Derneği (AHA) ve Amerikan Pediatri Akademisi (AAP) tarafından birlikte geliştirilmiş olan bu yayın, yenidoğan bebekler hariç pediatrik hastalarda kardiyopulmoner resüsitasyon (CPR) ve acil kardiyovasküler bakım sırasında temel yaşam desteğine ilişkin 2025 kılavuzlarını sunmakta olup, 2020’den bu yana yapılan tedavi önerilerinin ilk kapsamlı güncellemesini temsil etmektedir. Uluslararası Resüsitasyon İrtibat Komitesi (ILCOR) tarafından yürütülen yapılandırılmış kanıt incelemelerinin sonuçlarını içeren bu kılavuzlar, ani kardiyak arrest ve hayatı tehdit eden akut kardiyopulmoner sorunlardan sağkalımı artırmayı amaçlayan önerilerle hem sağlık profesyonelleri hem de eğitimli olmayan kurtarıcılar için hazırlanmıştır. Mevcut kılavuzlar, bu yayında özellikle güncellenmedikçe geçerliliğini korumaktadır. İncelenen konular arasında kardiyopulmoner resüsitasyonun başlatılması; nabız kontrolü; yüksek kaliteli CPR bileşenleri; göğüs kompresyonu tekniği; CPR için destek yüzeyleri; havayolunun açılması; şok ve CPR koordinasyonu; defibrilatör veya otomatik eksternal defibrilatör (AED) türleri; defibrilatör ped veya palet boyutu, türü, konumu; nabzı olan yetersiz solunumun tedavisi; ve yabancı cisim havayolu tıkanıklığı yer almaktadır.

Yeni olan, önemli ölçüde revize edilen veya literatürde önemli yenilikler içeren başlıca konular şunlardır: bebeklerde 2 parmak göğüs kompresyonlarının derinliği yeterince sağlayamaması nedeniyle etkisiz olduğunun kabul edilmesi ve bunun yerine 1 el veya 2 baş parmak–çevreleyen el tekniği önerilmesi; kardiyak arrest durumunda mevcutsa pediatrik attenuatörlü otomatik eksternal defibrilatörün (AED) hemen uygulanması ve kullanımı; ciddi yabancı cisim havayolu tıkanıklığı olan bebeklerde 5 sırt vuruşu ile 5 göğüs basısı döngülerinin tekrarlanması (abdominal bası uygulanmaz) ve çocuklarda ciddi yabancı cisim havayolu tıkanıklığında 5 sırt vuruşu ile 5 abdominal bası döngülerinin tekrarlanması.

En Önemli 10 Mesaj

1. Solunum problemleri, bebekler ve çocuklarda kardiyak arrestin başlıca nedeni olmaya devam etmektedir; bu nedenle ventilasyon ve oksijenasyonu destekleyici uygun müdahaleler hızla başlatılmalıdır.

2. Bebekler ve çocuklarda hastane dışı kardiyak arrest (OHCA) durumunda, göğüs kompresyonlarına ek olarak solunum sağlamak sağkalımı artırır; bu nedenle, eğitimli olmayan kurtarıcılar da yapabiliyor ve istekliyse solunum desteği sağlamaya teşvik edilir.

3. Bebekler ve çocuklar için dakikada 20–30 solunum hızı önerilmektedir; (a) ileri hava yolu yerleştirilmiş olarak CPR uygulananlar veya (b) nabzı olan ve solunum desteği verilenler için geçerlidir.

4. Ciddi yabancı cisim havayolu tıkanıklığı (FBAO) olan bebeklerde, 5 sırt vuruşu ile 5 göğüs basısı döngülerinin tekrarlanması önerilir. Bebeklerde abdominal bası önerilmez.

5. Ciddi FBAO olan çocuklarda, 5 sırt vuruşu ile 5 abdominal bası döngülerinin tekrarlanması önerilir.

6. Kardiyak arrestin hemen tanınması, sonuçları iyileştirmek için hayati önemdedir. Yanıt vermeyen, anormal solunum (gasping dahil) gösteren bebekler ve çocuklar için kurtarıcılar acil tıbbi hizmetleri çağırmalı ve göğüs kompresyonlarıyla başlayan yüksek kaliteli CPR’e başlamalıdır.

7. Yüksek kaliteli CPR, resüsitasyonun temelini oluşturur. Yüksek kaliteli CPR’in başlıca bileşenleri; yeterli göğüs kompresyon hızı ve derinliği sağlamak, CPR kesintilerini en aza indirmek, kompresyonlar arasında göğsün tamamen geri gelmesine izin vermek ve aşırı ventilasyondan kaçınmaktır.

8. Bebekler için önerilen kompresyon teknikleri, 1 el tekniği veya 2 baş parmak–çevreleyen el tekniği kullanımıdır. Kurtarıcı göğsü fiziksel olarak çevreleyemiyorsa, 1 elin topuğu ile kompresyon uygulanması önerilir. Sternum boyunca 2 parmak kullanımı, uygun derinliği sağlayamadığı için kaldırılmıştır.

9. Kardiyak arrestteki bebekler ve çocuklar için, mevcutsa pediatrik attenuatör ve pediatrik pedler kullanılarak otomatik eksternal defibrilatör (AED) mümkün olan en kısa sürede uygulanmalıdır.

10. Ventriküler fibrilasyon (VF) ve nabızsız ventriküler taşikardi (pVT) için hızlı defibrilasyon kritiktir ve şok öncesi/sonrası duraklamalar en aza indirilmelidir.

Giriş

Kılavuzların Kapsamı
Bu kılavuzlar, eğitimli olmayan kurtarıcılar ve sağlık profesyonelleri için, bebekleri ve çocukları kardiyak arrest öncesi (prearrest), arrest sırasında (intra-arrest) ve arrest sonrası (postarrest) durumlarda tanımlamak ve tedavi etmek için bir kaynak olarak tasarlanmıştır. Kılavuzlar, bebekler ve çocuklar için toplumda, hastane öncesi ve hastane ortamında uygulanabilir. Kardiyak arrest öncesi, arrest sırasındaki ve sonrası konular ele alınmakta ve ciddi yabancı cisim havayolu tıkanıklığı (FBAO) gibi özel durumlar da gözden geçirilmektedir.

Pediatrik temel yaşam desteği (BLS) için kılavuzların uygulanması şu şekildedir:

• Bebekler: Yenidoğanlar hariç yaklaşık 1 yaşından küçük bebekler için geçerlidir.

• Çocuklar: Yaklaşık 1 yaşından ergenliğe kadar olan çocuklar için geçerlidir. Eğitim amacıyla, ergenlik; kızlarda meme gelişimi ve erkeklerde koltuk altı kıllarının varlığı olarak tanımlanır.

• Ergenlik ve üzeri: Ergenlik belirtileri gösterenler ve üzeri için, yetişkin BLS kılavuzları takip edilmelidir.

Pediatrik ileri veya temel yaşam desteği kılavuzları, sıvı dolu bir ortamdan hava dolu ortama geçiş yapan yenidoğan bebeklerin resüsitasyonunu kapsamaz. Yenidoğan bebeklerin resüsitasyonu, “Bölüm 5: Neonatal Resüsitasyon”da ele alınmaktadır. Pediatrik BLS ve ileri yaşam desteği kılavuzları, patofizyoloji ve kurumsal uygulamalara bağlı olarak 28 günden küçük yenidoğanlarda uygulanabilse de, doğumda geçiş fizyolojisinin özel yönlerini ele almak için neonatal kılavuzlar takip edilmelidir. Bebeklik dönemi, yaşamın ilk yılı olarak kabul edilir.

---

Pediatrik Yazım Komitesinin Organizasyonu
Pediatrik BLS Yazım Grubu, Amerikan Kalp Derneği (AHA) ve Amerikan Pediatri Akademisi (AAP) tarafından temsil edilen pediatrik klinisyenlerden oluşmuştur; grup yoğun bakım uzmanları, kardiyak yoğun bakım uzmanları, acil tıp hekimleri, solunum terapistleri, hemşireler ve hemşire pratisyenleri içermektedir. Aday çağrısı, AHA Acil Kardiyovasküler Bakım Komitesi ve AAP konu uzmanlarına dağıtılmış; pediatrik resüsitasyon konusunda tanınmış uzmanlığa sahip gönüllüler, yazım grubu eş başkanları tarafından aday gösterilmiştir. Yazım grubu üyeleri, AHA Acil Kardiyovasküler Bakım Bilim Alt Komitesi ve AAP Yürütme Komitesi tarafından seçilmiş ve AHA Makale Denetim Komitesi tarafından onaylanmıştır. AHA ve AAP, kılavuz geliştirme sürecinde önyargı veya uygunsuz etki riskini en aza indirmek için sıkı çıkar çatışması politikalarına sahiptir. Atamadan önce, yazım grubu üyeleri ve hakemler tüm ticari ilişkilerini ve diğer potansiyel (entellektüel dahil) çıkar çatışmalarını açıklamışlardır. Kılavuzlarda değişikliğe yol açan araştırması olan üyeler, bu çıkar çatışmalarını tartışmalar sırasında beyan etmek ve ilgili önerilerde oy kullanmaktan çekinmekle yükümlüdür. Bu süreç, “Bölüm 2: Kanıt Değerlendirmesi ve Kılavuz Geliştirme”de daha ayrıntılı olarak açıklanmaktadır. Yazım grubu üyeleri ve hakemler için kapsamlı açıklama bilgileri Ek 1 ve Ek 2’de listelenmiştir.

---

Metodoloji ve Kanıt İncelemesi
Bu pediatrik kılavuzlar, Uluslararası Resüsitasyon İrtibat Komitesi (ILCOR) ve bağlı üye konseylerle birlikte yürütülen kapsamlı kanıt değerlendirmelerine dayanmaktadır. 2025 sürecinde üç tür kanıt incelemesi kullanılmıştır: sistematik incelemeler, kapsam belirleyici incelemeler ve kanıt güncellemeleri. Bu süreç, “Bölüm 2: Kanıt Değerlendirmesi ve Kılavuz Geliştirme”de daha ayrıntılı olarak açıklanmaktadır.

---

Öneri Sınıfı ve Kanıt Düzeyi
Yazım grubu, 2020, 2022, 2023 ve 2024 yıllarındaki tüm ilgili ve güncel AHA Kardiyopulmoner Resüsitasyon (CPR) ve Acil Kardiyovasküler Bakım Kılavuzlarını ve ILCOR Konsensüs Raporlarını incelemiştir. Kanıt ve öneriler, mevcut kılavuzların onaylanması, revize edilmesi, geri çekilmesi veya yeni önerilerin gerekip gerekmediğini belirlemek için gözden geçirilmiştir. Daha sonra yazım grubu önerileri taslak olarak hazırlamış, gözden geçirmiş ve onaylamış; her bir öneriye Öneri Sınıfı (Class of Recommendation, COR) ve Kanıt Düzeyi (Level of Evidence, LOE) atamıştır. Her COR ve LOE kriteri Tablo 1’de açıklanmaktadır.

Tablo 1. Hasta bakımında klinik stratejiler, girişimler, tedaviler veya tanısal testlere Öneri Sınıfı ve Kanıt Düzeyinin Uygulanması (Aralık 2024 Güncellemesi)*

 

Şekil 10. Sağlık Profesyonelleri İçin Pediatrik Temel Yaşam Desteği Algoritması (Bebeklikten Ergenliğe) — 2 veya Daha Fazla Kurtarıcı.

Öneriye Özgü Destekleyici Metin

1. Bebeklerde, simülasyon çalışmalarına dayanan sistematik derlemeler ve meta-analizler, özellikle kompresyon derinliği açısından, iki baş parmak–çevreleyen eller tekniğinin iki parmak tekniğine göre üstün bir yöntem olduğunu göstermektedir.6–10 Çok merkezli prospektif gözlemsel bir kayıt çalışmasında ise, tek el tekniği, bebeklerde kompresyon derinliğini iki baş parmak–çevreleyen eller tekniğine kıyasla daha fazla sağlamış, göğüs bası hızı açısından ise el pozisyonları arasında fark gözlenmemiştir.5 Bu çalışmada iki parmak tekniği nadiren kullanılmıştır ve kullanıldığında hiçbir göğüs basısı segmenti AHA kılavuzlarına uygun bulunmamıştır. Daha önce yapılmış tek merkezli bir çalışma, tek el ile iki baş parmak–çevreleyen eller tekniği arasında göğüs basısı derinliği açısından fark göstermemiş, ancak tek el göğüs basılarının uygun olmayan bir şekilde hızlı uygulandığını belirtmiştir.11

2. 1–8 yaş arası çocuklarda, iki el tekniği, tek el tekniğine kıyasla daha derin göğüs basıları sağlamıştır.5 Aynı prospektif gözlemsel kayıt çalışmasından yapılan ikincil bir analiz, tek el tekniğinin göğüs basısı hızlarının kılavuzlara daha uygun olduğunu göstermiştir.5 Çocuklara yapılan CPR sırasında, tek el veya iki el tekniğinin klinik sonuçları açısından üstünlüğünü belirleyen veri bulunmamaktadır. Maniken çalışmalarında, iki el tekniği daha iyi kompresyon derinliği12, daha yüksek kompresyon kuvveti13 ve daha az kurtarıcı yorgunluğu14,15 ile ilişkilendirilmiştir. Kompresyon derinliği ve geri sekmeyi artırmak için daha dik bir bası açısı (yani kuvvetin göğse yaklaşık 90° dik uygulanması),16 göğüs basısı sırasında “dirsek kilidi” tekniği ile dik kuvvetin korunması ve yorgunluğun azaltılması,17 ve CPR sırasında basamak kullanımı5 gibi modifikasyonlar çalışılmıştır.

Resüsitasyon Sıralaması

Destekleyici Yüzey

Özet (Synopsis)
Göğüs basısı derinliği, çocuğun sırt üstü pozisyonda, sert ve düz bir yüzey üzerinde yatırılmasıyla optimize edilebilir.1 Yumuşak yüzeylerde, örneğin yatak üzerinde, yeterli göğüs basısı uygulamak zordur; çünkü hem göğüs hem de yüzey kendisi sıkışabilir. Maniken çalışmalarında, kompresyon kuvvetinin %57’ye kadarının yatak tarafından emilebildiği ve bunun yetersiz kompresyon derinliği ile kurtarıcı yorgunluğunu artırdığı gösterilmiştir.2–4 Yumuşak yüzeylerin etkisini azaltmak için arka destek tahtası (backboard) kullanımı, özel donanımlı hastane yataklarının CPR modunu kullanarak yatakları düz ve alçak pozisyona getirme, hava yataklarının hızlı şekilde boşaltılması veya hastaların yere alınması önerilmiştir.5

---

Öneriye Özgü Destekleyici Metin

1. Genel olarak göğüs basısı derinliği yetersizdir; önerilen hedef derinliğe ulaşan çalışmalar azdır.6 Maniken çalışmalarının meta-analizlerinde ve tek bir pediatrik olgu serisinde, sert yüzey kullanımıyla kompresyon derinliğinin arttığı gösterilmiştir.7–9

2. Yedi çalışmanın meta-analizinde4,10–15, arka destek tahtası kullanılarak hastane yatağı üzerinde maniken CPR uygulandığında göğüs basısı derinliğinde 2 mm (95% CI, 0,5–4 mm) artış gözlenmiştir.9

Şoklanabilir Ritmlerin Yönetimi

Şok Uygulaması ve CPR’nin Koordinasyonu

Özet (Synopsis)
Şoklanabilir ritmler, bebeklerde ve çocuklarda nadirdir. Şoklanabilir ritimlerin riski, ventriküler fibrilasyon (VF) ve pulslü ventriküler taşikardi (pVT), çocukluk ve ergenlik boyunca artar ancak yetişkinlerdeki kadar sık değildir. Şoklanabilir ritimler, kardiyak arrestin başlangıç ritmi olabilir (primer VF/pVT) veya resüsitasyon sırasında gelişebilir (sekonder VF/pVT). Defibrilasyon, VF/pVT için kesin tedavi yöntemidir. VF/pVT süresi ne kadar kısa olursa, şok sonrası perfüze ritim oluşma olasılığı o kadar yüksek olur. Şok uygulanması sırasında CPR’deki duraklama sıklığını ve süresini minimize etmek, kısa ve uzun vadeli olumlu sonuç şansını artırır.

---

Öneriye Özgü Destekleyici Metin

1. Şu anda pediatrik popülasyonda, defibrilasyondan önceki CPR süresi ve zamanlaması ile ilgili veri bulunmamaktadır. Yetişkin çalışmalarında, defibrilasyon öncesi uzun süreli CPR uygulamasının faydası gösterilmemiştir¹–⁴.

2. Yetişkin çalışmaları, VF tedavisinde tekli şok (1-shock protokolü) ile ardışık şok (3-shock protokolü) karşılaştırıldığında, tekli şok protokolü ile anlamlı bir sağkalım avantajı olduğunu göstermektedir⁵,⁶. Şoklanabilir ritme sahip bebek ve çocuklarda tekli ile ardışık şokların etkinliği değerlendirilmemiştir⁷; bu nedenle, monofazik veya bifazik enerji ile tek bir defibrilasyon dozu uygulayıp ardından göğüs basılarına hemen devam etmek mantıklıdır⁶,⁸.

3. Şok öncesi ve sonrası göğüs basılarındaki uzun duraklamalar, beyin ve kalp gibi hayati organlara kan ve oksijen akışını azaltır ve sağkalımı olumsuz etkiler⁹,¹⁰.

References (Kaynaklar için orijinal metne bakınız)

Şoklanabilir Ritmlerin Yönetimi

Defibrilatör Türü

Özet (Synopsis)
VF/pVT tedavisinde manuel defibrilatörler ve Otomatik Eksternal Defibrilatörler (AED) her ikisi de çocuklarda kullanılabilir. AED’ler, pediatrik şoklanabilir ritimleri tanımada yüksek özgüllüğe sahiptir¹–⁴. Sağlık profesyonelleri tarafından kullanılan manuel defibrilatörler, enerji dozunu hastanın kilosuna göre ayarlamak için kullanılabilir. Ayrıca ritim analizi sırasında oluşan duraklamaları da minimize ederler. Monofazik defibrilatörlerin kullanımı azalmış olup, bifazik defibrilatörler daha az enerji ile daha az yan etki gerektirdiği için tercih edilmektedir. Birçok AED, bebekler ve çocuklar için daha uygun hâle getirmek amacıyla enerji dozunu azaltacak (attenuate) şekilde donatılmıştır.

---

Öneriye Özgü Destekleyici Metin

1. Pediatrik attenuatörlü ve attenuatörsüz AED şokları arasında doğrudan karşılaştırma olmasa da, birçok çalışma pediatrik attenuatör kullanıldığında şok başarısını ve sağkalımı belgelemektedir¹–¹³. 18 yaş altı çocuklarda OHCA ile ilgili retrospektif bir kohort çalışması, daha düşük enerji dozunun kullanıldığı durumlarda düzenli ritme dönüşün daha olası olduğunu göstermiştir¹⁴.

2. Yetişkinlerde, hastanelerde AED kullanımı sağkalımı artırmamış¹⁵ ve peri-şok CPR duraklamaları ritim analizi için uzamıştır¹⁶. 18 yaş altı çocuklarda IHCA ile ilgili iyi tasarlanmış retrospektif çok merkezli bir kohort çalışması, manuel defibrilatörler ile yapılan defibrilasyonların %30’unun şoklanamaz ritimlerde uygulandığını göstermiştir¹⁷; önceki çalışmalar ise AED’lerin pediatrik şoklanabilir ritimleri yalnızca %2–4 oranında yanlış sınıflandırdığını önermektedir. Ancak IHCA’da şoklanamaz ritimlerin şoklanmasının olumsuz etkisi bilinmemektedir ve manuel defibrilatörler, enerji dozunu hastanın kilosuna göre ayarlamayı sağlarken, AED ile ilişkili CPR duraklamalarına kıyasla peri-şok duraklamalarını minimize eder.

3. Pediatrik attenuatörsüz AED’ler 120–360 J verir ve <25 kg çocuklar için önerilen dozu aşar. Ancak, doz 2–4 J/kg’ı aşsa bile, bebekler ve küçük çocuklarda güvenli ve etkili AED kullanımına dair raporlar vardır⁷–⁹,¹¹,¹⁸,¹⁹. Şoklanabilir ritimler için defibrilasyon tek etkili terapi olduğundan, attenuatörsüz bir AED hayat kurtarıcı olabilir.

References (Kaynaklar için orijinal metne bakınız)

Şoklanabilir Ritmlerin Yönetimi

Defibrilatör Paddle’ları ve Pad’leri: Boyut, Tip ve Pozisyon

Özet (Synopsis)
Defibrilatör paddle veya pad’lerinin yanlış yerleştirilmesi, elektriğin kalbe etkili iletilmesini engelleyebilir ve perfüze ritme dönüşü olumsuz etkileyebilir. Defibrilatör paddle veya kendiliğinden yapışan pad’lerin boyutu, hastanın yaşına bağlıdır. Hâlâ en az 1–2 cm ayrılabilecek en büyük boy paddle veya pad, uygun elektrik akışı sağlar. Paddle kullanıldığında, cilt ve torasik empedansı azaltmak için iletken bir ara yüz gereklidir.

Şekil 14 ve 15, pad’lerin anteroposterior pozisyonda yerleştirilmesini göstermektedir;
Şekil 16 ise pad’lerin anterolateral pozisyonda yerleştirilmesini göstermektedir.

Şekil 14. Pediatrik pad’lerin anteroposterior pozisyonda yerleştirilmesi. Bir pad çocuğun göğsünün ortasına (ön), diğer pad ise sırtın ortasına (arka) yerleştirilir

Şekil 15. Pediatrik pad’lerin alternatif anteroposterior pozisyonda yerleştirilmesi. Bir pad göğsün sol tarafına, çocuğun göğüs kemiğinin sol tarafı ile sol memesi arasına (ön), diğer pad ise sırtın sol tarafına, omurga kenarına (arka) yerleştirilir.”

Şekil 16. Pediatrik pad’lerin anterolateral pozisyonda yerleştirilmesi. Sağ ön pad, sağ göğse dik olarak yerleştirilir ve pad’in üst kısmı köprücük kemiğinin hemen altında olur. Sol yan pad ise göğsün sol tarafına yatay olarak yerleştirilir, orta koltuk altı hattına (midaksiller çizgi) denk gelecek şekilde ve pad’in üst kısmı alt kaburga hattında, sternum kenarıyla hizalı (ksifoideus çıkıntısının alt kısmı) olur. Pad’i meme dokusu veya karın üzerine yerleştirmeyin

Öneriye Özgü Destekleyici Metin

1. Transtorasik empedansın minimize edilmesi, elektrik akımının etkin iletimi için önemlidir. Pediatrik ve yetişkin paddle’larıyla çocuklara uygulanan şokların karşılaştırıldığı çalışmalarda, pediatrik paddle kullanıldığında transtorasik empedansın belirgin şekilde daha yüksek olduğu gösterilmiştir; bunun nedeni paddle’ların daha küçük boyutudur¹–³.

2. Bir pediatrik çalışmada, anteroposterior ve anterolateral pad yerleştirilmesi arasında ROSC oranlarında fark bulunmamıştır⁴. Yetişkinlerde ise, prospektif bir kohort çalışması, anteroposterior pad yerleştirilmesi ile herhangi bir zamanda ROSC olasılığının istatistiksel olarak daha yüksek olduğunu gösterirken, başka bir çalışma anlamlı fark bulmamıştır⁵,⁶.

3. Bir simülasyon çalışması, defibrilasyonu başlatmada en etkili faktörün kurtarıcının defibrilatör ve paddle/pad bağlantılarına aşinalığı olduğunu göstermiştir. Paddle kullanımı ile kendiliğinden yapışan pad kullanımı arasında şok uygulama süresinin medyanında anlamlı bir fark bulunmamıştır⁷.

References (Kaynaklar için orijinal metne bakınız)

Kritik Bilgi Boşlukları ve Devam Eden Araştırmalar

Literatür taraması sürecinde, pediatrik temel ve ileri yaşam desteği ile ilgili birkaç kritik bilgi boşluğu tespit edilmiştir. Bu konular ya güncel araştırma alanlarıdır ya da kanıta dayalı öneriler oluşturmak için yeterli pediatrik kanıt bulunmamaktadır. Ayrıca, bazı konular için Uluslararası Resüsitasyon İletişim Komitesi (ILCOR) BLS veya Pediatrik Yaşam Desteği Çalışma Grupları tarafından sistematik veya kapsam tarama derlemeleri yürütülmekte olup, bu derlemeler tamamlanana kadar erken önerilerde bulunmaktan kaçınılmıştır.

Pediatrik tıpta sık görüldüğü gibi, birçok öneri yetişkin verilerinden türetilmektedir. Bu durum, özellikle pediatrik resüsitasyonun BLS bileşenleri için geçerlidir. Pediatrik kardiyak arrest nedenleri, yetişkin kardiyak arrest nedenlerinden çok farklıdır ve pediatrik çalışmalara acil ihtiyaç vardır. Ayrıca, bebekler, çocuklar ve ergenler farklı hasta popülasyonları olarak değerlendirilmelidir. Her yıl Amerika Birleşik Devletleri’nde 20.000’den fazla bebek, çocuk ve ergenin kardiyak arrest yaşaması nedeniyle, özel pediatrik resüsitasyon araştırmaları öncelik taşımaktadır.

Tablo 2. Yetersiz Pediatrik Veriler Nedeniyle Kritik Bilgi Boşlukları